Het kind in jou

We hebben als kind en als volwassene altijd nog het (kleinere) kind in ons. Het kind in ons kan zich verwonderen, lief hebben, onbevangen de wereld tegemoet treden, spelen, ontdekken. Als dit (jonge) kind zich bedreigd voelt, gekwetst, schrikt, stress ervaart door welke gebeurtenis dan ook dan zal het kind zich beschermen. Het zet een verdedigingsmechanisme in werking om met deze gebeurtenis, deze gevoelens om te kunnen gaan.

Het is voor elk kind belangrijk dat het zich geborgen, beschermd, gezien, gehoord en erkend voelt. Alleen de wereld is soms hard in zijn oordeel, overtuiging over hoe het moet of hoort, waardoor we gedurende ons leven steeds meer en steeds weer verdedigingsmechanismes inwerking (moeten) zetten. De oude mechanismes blijken lang niet altijd handig te zijn voor nieuwe situaties alleen ooit heeft het goed gewerkt waardoor het moeilijk is om het anders te gaan doen. Onze kinderen kunnen deze soms pijnlijke gevoelens weer oproepen in al onze onmacht rondom hun emoties en gedrag.

Hierdoor kan het zijn dat we bozer worden dan nodig, ons enorm geraakt of verdrietig voelen. Dat we ons terugtrekken en niets meer zeggen of dat we als aan de grond genageld blijven staan niet meer in staat om in actie te komen. Dat kind (in ons) dat zich eerder gekwetst en bedreigd heeft gevoeld heeft onze aandacht en liefde nodig. Als we dat kunnen zien en de erkenning kunnen geven aan de gevoelens die lang verstopt of verborgen zijn geweest dan geeft dat lucht, geeft dat verlichting, geeft dat mogelijkheden om weer in beweging te komen.

Voor iedereen die zich in het verleden in welke vorm dan ook zich gekwetst of bedreigd heeft gevoeld heb ik dit geschreven:
Lief innerlijk kind,

Ik merk zoveel verwarring bij je tussen je hoofd en je hart.
Tussen hoe het zou moeten, hoe het hoort en hoe jij je van binnen voelt, klopt dat?
Je lijkt je soms zo eenzaam en verdrietig te voelen.
Alsof hetgeen je doet zo nutteloos lijkt.
Alsof je de indruk hebt gekregen dat hoe jij je voelt niet belangrijk is.
Dat daar geen rekening mee gehouden hoeft te worden.
Klopt het dat jij je niet serieus genomen voelt in hoe jij je voelt en wie je bent.
Heb je hierdoor het gevoel dat je vaak tekort schiet?
Soms lijkt het alsof die ervaring je monddood heeft gemaakt.
Dat je ergens besloten hebt je aan te passen.
Dat je niet meer laat horen hoe jij je voelt en wat jij nodig hebt.
Dat je zwijgt en doet waarvan je denkt dat het van je verwacht wordt.
Weet jij diep van binnen wat je nodig hebt?
Kan het zijn dat het liefde is?
Dat je op zoek bent naar iemand die oprecht wil luisteren?
Je laat voelen zoals je je voelt, er is om je te troosten of
er gewoon is door aanwezig te zijn?
Ik wil je laten weten dat ik er ben.
Je bent niet alleen.
Ik kan luisteren, troosten en ik kan er zijn.
Jouw gevoelens mogen er zijn.
Ik vind het oké,
want jij bent oké!
Jij mag er zijn.
Jij bent licht en liefde.

Liefs mij